ความกดดันและสัจธรรมที่พึ่งรู้
ชีวิตเด็กปี 4
ความกดดันและสัจธรรมที่พึ่งรู้
เด็กปี 4 อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ จะจบแหล่ไม่จบแหล่ ถามว่ามันรู้สึกยังไง คงบอกได้แค่ว่า "ก็กดดันดีนะ" ไม่ใช่ว่าเด็กปี 4 ทุกคนจะมีชีวิตที่ราบรื่น บางคนครอบครัวส่งมาเรียนมีเงินทองพอเพียงให้แก่ลูก
แต่หลายคนก็มาเรียนแบบต้องทำงานไป หาเงินส่งตัวเองไป แต่เราเป็นคนนึงที่บ้านฐานะปานกลาง แม่ขายกับข้าวที่ตลาด พ่อทำงานบ้าง ไม่ทำบ้าง เราก็บังเอิญสอบติดมหาวิทยาลัยที่ใหญ่มากแห่งนึง มันเป็นความภูมิใจที่ได้มีโอกาสเรียน แม่ส่งเราเรียนจนจบ แต่เราก็ยืมทุนเรียนเช่นกัน แม่ส่งอย่างเดียวก็ไม่ไหว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเราประหยัดทุกอย่างที่จะทำได้ ถ้าเทียบกับเพื่อนคนอื่นๆ เราใช้เงินน้อยมากจริงๆ เราว่ามันก็มีล้มลุกบ้าง แต่ก็ผ่านมาจนมาเป็น เด็กปี 4 ที่ใกล้จะจบเนี่ยแหละ
เราว่ามันไม่ง่ายนะที่จะมาถึงวันนี้ อ่านหนังสือ ฝึกงาน ทำกิจกรรม มันไม่ง่ายเลย แต่นั่นหล่ะ เรารู้ว่าเราทำให้ที่บ้านผิดหวังกับเราไม่ได้ เราต้องเรียนให้จบเท่านั้น นั่นคือเป้าหมายเรา แต่ความกดดันอย่างใหม่ก็เข้ามาเมื่อเราใกล้จะจบ นั่นคือจะไปทำงานอะไร
เชื่อว่าคนที่ใกล้จบปี 4 ทุกคน ที่ที่บ้านไม่ได้มีเงินพอที่จะเลี้ยงเรา ไม่มีกิจการให้เราไปทำต่อได้ ก็จะกดดันมากอยู่ ทั้งคนรอบตัวที่คอยมาถามว่าเราได้งานรึยัง นี่แหละชีวิตเด็กปี 4 ที่มันไม่ง่ายเลย วันที่เราจบการศึกษามันแค่จุดเริ่มต้นของชีวิตแค่นั้นเอง มันยังไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต เรายังต้องไปหางานทำ เลี้ยงตัวเอง เลี้ยงครอบครัว ยิ่งถ้ามีหนี้ยิ่งกดดันไปใหญ่ เห็นมั้ยว่าชีวิตเด็กปี 4 มันไม่ได้ง่ายเลย บางครั้งเรามีสิ่งที่ชอบ มีฝันแต่ที่บ้านไม่สนับสนุน ก็กดดันไปอีก อยากทำแต่ไม่ได้ทำมันแย่มากนะในความรู้สึก ในเวลาที่หันไปทางไหนก็ไม่มีอะไรให้ทำมันแย่มากนะ เรามีวุฒิแต่ไม่มีอะไรให้ทำมันแย่จริงๆ บางคนจบมาหางานง่าย ตำแหน่งเยอะ สังคมยังต้องการอยู่มากก็โชคดีไป แต่ก็ใช่ว่าจะสามารถไปทำที่ไหนก็ได้ บางคนต้องอยู่แถวบ้าน บางคนที่บ้านไม่ให้ไปทำไกลๆ ก็กดดันนะ มีงานแท้ๆ แต่ไปทำไม่ได้ ทุกอย่างมันไม่ง่ายเลยจริงๆ แล้วเด็กอย่างเราจะทำอะไรได้หล่ะ ยอมรับมันไง ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นยอมรับมันซะ พยายามมีสติ อย่าไปเอาทุกเรื่องมาใส่ใจนัก วันที่ดีมันจะผ่านมา แค่ต้องรอไปก่อน ก็ไม่รู้จะต้องรอนานแค่ไหน แต่มันจะผ่านเข้ามาแน่นอน ขอแค่มีสติ แต่ในเวลาที่หาหนทางออกไม่เจอ มันไม่ง่ายใช่ไหมหล่ะที่จะทำแบบที่บอกมาก่อนหน้านี้ ขนาดเรายังทำยากเลย แต่ทำไงได้ก็มันเกิดขึ้นแล้วนี่ เราตกลงไปในสถานการณ์นี้ไปแล้ว ก็ยอมรับมันซะเถอะ วันที่ดีกว่ารอเราอยู่ จบมาขนาดนี้มันจะไปไหนไม่รอดก็ให้มันรู้ไปสินะ ถ้ายังหางานไม่ได้ก็ให้ใจเย็นๆก่อน คนรอบข้างเขาก็พูดไปไม่มีสาระอะไรหรอก เขาไม่ได้มีส่วนอะไรเลยในชีวิตเรา เราต่างหากที่เลือกชีวิตให้ตัวเอง เราต่างหากที่ต้องตัดสินใจ พึ่งจบเอง อายุแค่ไหนเอง ยังมีเวลาให้ล้มและเรียนรู้อีกเยอะ อย่าไปกดดันตัวเองให้ต้องประสบความสำเร็จในทันทีเลยแก ไม่ต้องไปกดดันตัวเองขนาดนั้น ไม่ว่าตอนนี้แกจะตัดสินใจอะไร ทำอะไรลงไป มันจะเป็นเพียงอดีต วันนึงมันคืออดีตเว่ย อย่าพึ่งสิ้นหวังสิ ร่างกายแกยังดี สุขภาพแกยังมี โชคดีมากแล้วนะ โชคดีกว่าใครหลายคนที่เขามีไม่เท่าแกเว่ย เดินต่อ ให้วันนี้เป็นบทเรียนนะ จะได้ไม่ผิดพลาดอีก แค่แกอย่าเอามากังวลกับอนาคต ผิดพลาดเพื่อให้รู้ว่าไม่ควรทำอีกไงหล่ะ ใครจะรู้ทุกเรื่องกันหล่ะว่ามั้ย
แกมันก็มนุษย์คนนึงที่ต้องเรียนรู้จากผิดให้มันถูกไง เดินต่อนะ อย่าลืมว่าคนรอบตัวไม่ได้มีผลอะไรในชีวิตหรอกถ้าแกเข้มแข็งพอที่จะเดินต่อไป อีกอย่างนึงแกคงรู้แล้วใช่ไหมว่าเวลาที่มืดมน แม้แต่เพื่อนก็ช่วยอะไรแกไม่ได้ ทุกการตัดสินใจของแก เพื่อนเขาอยู่กับแกไม่ได้ตลอดหรอกนะ เขาก็มีชีวิตของเขา แกก็มีชีวิตของแก อย่าไปคาดหวังจากใครเลยนะ สุดท้ายแล้วคนที่ต้องเดินไปก็คือแกเว่ย ไม่ใช่เพื่อนหรือใครทั้งนั้น อย่ายึดตัดกับสถานที่และผู้คน ชีวิตมันต้องเปลี่ยนแปลงไม่วันใดก็วันนึง ไม่มีใครอยู่กับแกไปตลออด ไม่มีใครช่วยแกไปตลอด
ขอให้จำไว้ว่าวันที่ไม่เหลืออะไรก็ไม่เหลือใครมาดูดำดูดีแกเหมือนกัน พวกโซเชี่ยลเน็ตเวิคมันก็แค่สังคมจอมปลอม เพื่อนปลอมๆ คนหวังดีปลอมๆ อย่าไปสนใจให้มาก วันๆก็อัพเเต่สิ่งดีๆอวดกันไปมา ไม่เห็นจะมีอะไรดีเลย เราอยู่ในจุดที่ต้องไปนั่งบอกใครว่าเรากำลังทำอะไรอยู่หลอ เราต้องไปบ่นให้ใครรู้เรื่องราวชีวิตเราหลอ ไม่เห็นจำเป็น เพราะจะเป็นอย่างไรคนพวกนั้นก็ช่วยเราไม่ได้อยู่ดี มีอะได้ แต่ช่วยเลิกไปอัพอะไรอีกได้ไหม พวกแสดงความดีใจจอมปลอมพวกนั้นไม่เห้นจะมีผลอะไรกับชีวิตเลย สุดท้ายเราก็ยังต้องดำเนินชีวิตเองอยู่ดี สัจธรรมที่พึ่งรู้ในตอนนี้
อยากบอกว่า อย่าซื่อและดีนักเลย ไม่มีใครสนใจความจริงใจของมึงทั้งนั้นแหละ โลกนี้มันโหดกว่าที่คิด ทนเอานะ มันจะผ่านไป จากนี้ไปให้อดทนกว่าเดิมนะ #อย่าอ่อนแอ
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น